Ostatnia aktualizacja: 08.01.2026 r.

Jeśli emeryt mieszka w Polsce i wysokość jego polskiej emerytury została wyliczona na kwotę poniżej kwoty minimalnego świadczenia (aktualnie - stan na 1 marca 2025 r -  1878,91 zł brutto), to ZUS podniesie emeryturę do minimalnego progu ale taka osoba musi:

• mieć przepracowane i oskładkowane co najmniej 20 lat - kobieta lub 25 lat - mężczyzna  (suma polskich okresów składkowych i nieskładkowych  oraz okresów ubezpieczenia w państwach członkowskich UE/EOG  lub państwach, z którymi Polska zawarła umowy o zabezpieczeniu społecznym),
• mieć skończone 60 lat - kobieta lub 65 lat męźczyzna,
• mieszkać w Polsce.

UWAGA
Jeśli osoba uprawniona do emerytury w Polsce pobiera również w tym samym czasie emeryturę z innego państwa członkowskiego lub umownego, to w takiej sytuacji jeśli suma kwot polskiej i zagranicznej emerytury jest poniżej kwoty emerytury minimalnej i osoba uprawniona spełnia ww. warunki - ZUS wypłaci jej, przez okres jej zamieszkania w Polsce, dodatek równy różnicy między całkowitą wysokością świadczeń emeryta (polskich i zagranicznych) a kwotą świadczenia minimalnego.
 
Przykład:

• emerytura z PL - 500,00 zł brutto
• emerytura z innego państwa członkowskiego lub umownego - 900,00 zł brutto
• wyrównanie z ZUS - 380,96 zł brutto (1878,91 zł – 1400,00 zł = 478,91 zł)

Zgodnie z przepisami art. 87 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz.U. z 2025 r., poz. 1749] oraz art. 58 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego [Dz. U. UE L 166 z dnia 30.04.2004 r. ze zm.], w przypadku niespełnienia warunków do podwyższenia do wysokości świadczenia najniższego, ustala się prawo do dopłaty do minimum dla osoby spełniającej łącznie następujące warunki:

• stałe zamieszkanie w Polsce,                                                                                  
• suma polskiej emerytury i pobieranych świadczeń zagranicznych jest niższa od kwoty najniższej polskiej emerytury.
• warunek posiadania określonej długości okresów ubezpieczenia, o którym mowa w art. 87 ust. 1 oraz 1b ustawy emerytalnej (tj. 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny), spełnia dopiero po uwzględnieniu zagranicznych okresów ubezpieczenia przebytych w państwie członkowskim UE/EFTA albo państwem umownym,
• świadczeniobiorca nie osiąga przychodu z tytułu działalności z art. 104 ust. 1-4 ustawy emerytalnej, przekraczającego kwotę tzw. dopłaty do minimum.

 
Ponadto zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy emerytalnej, przy obliczaniu okresów składkowych przypadających po dniu wejścia w życie ustawy dla celów podwyższenia emerytury miesiące, w których składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe były obliczone od podstawy wymiaru niższej od kwoty minimalnego wynagrodzenia pracowników, uwzględnia się w części odpowiadającej proporcji tej podstawy do kwoty minimalnego wynagrodzenia.
 
Dopłata do minimum przysługuje w kwocie zaliczkowej i podlega rozliczeniu każdorazowo, w przypadku zmiany wysokości świadczenia polskiego lub zagranicznego. O każdorazowej zmianie wysokości zagranicznego świadczenia emeryt jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić Oddział wypłacający świadczenie poprzez przekazanie fotokopii decyzji zagranicznej w celu dokonania rozliczenia wypłaconej dopłaty do minimum. Wysokość dopłaty do minimum będzie ulegała zmniejszeniu w przypadku przyznania lub podwyższenia świadczenia zagranicznego, a nadpłacone kwoty dopłaty będą potrącane z bieżącego świadczenia polskiego.

W przypadku przeniesienia miejsca zamieszkania z Polski za granicę dopłata do minimum przestaje przysługiwać od miesiąca następującego po miesiącu zmiany państwa zamieszkania.
 
Emeryt, który uzyskał dopłatę do minimum zobowiązany jest powiadomić organ rentowy o miesięcznej kwocie osiąganego przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczeń społecznych lub z tytułu służby (w tym przychodu osiąganego za granicą).