Legalizacja pobytu w Polsce

Informacje zgodne ze stanem prawnym na dzień: 2026-06-02

Jeżeli członek rodziny cudzoziemca jest obywatelem państwa należącego do EOG lub Szwajcarii, to procedura legalizacji jego pobytu przebiega tak, jak w wypadku wszystkich innych obywateli tych krajów.

Jeżeli członek rodziny cudzoziemca jest obywatelem tzw. państwa trzeciego (czyli państwa nienależącego do EOG lub Szwajcarii), to może zalegalizować swój pobyt zgodnie z ustawą o cudzoziemcach.

Zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, gdy:

  1. pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej albo
  2. jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca pozostającego w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej.

Zezwolenia na pobyt czasowy można udzielić także:

  • cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela polskiego innym niż ten, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wspólnie z tym obywatelem – ze względu na:
    – zależność finansową od niego lub pozostawanie z nim w gospodarstwie domowym, w kraju, z którego przybył cudzoziemiec lub
    – poważne względy zdrowotne wymagające osobistej opieki ze strony tego obywatela
  • cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm.), z zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelem polskim, z którym przebywa wspólnie na tym terytorium.

Zezwolenie na pobyt czasowy jest udzielane maksymalnie na 3 lata. Cudzoziemiec otrzymuje kartę pobytu, która potwierdza jego tożsamość i uprawnia wraz z dokumentem podróży do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskiwania wizy. Posiadacz polskiej karty pobytu może podróżować i przebywać na terytorium innych państw obszaru Schengen bez konieczności posiadania wizy Schengen przez okres nieprzekraczającego 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

W celu uzasadnienia swojego pobytu cudzoziemiec co do zasady powinien udokumentować, iż posiada:

  • ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu,
  • zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania.

Do uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy przez małżonka obywatela polskiego oraz małoletniego dziecka cudzoziemca pozostającego w uznawanym przez polskie prawo związku małżeńskim z obywatelem polskim nie jest wymagane posiadanie stabilnego i regularnego źródła dochodów, ubezpieczenia zdrowotnego oraz zapewnionego miejsca zamieszkania.

Wniosek należy złożyć, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Portal MOS

Począwszy od 27 kwietnia 2026 roku, złożenie przez cudzoziemca z kraju trzeciego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy możliwe jest wyłącznie w formie elektronicznej, za pomocą portalu MOS (Moduł Obsługi Spraw). Wniosek złożony w inny sposób pozostawia się bez rozpoznania.

Przez MOS nie złożysz wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

  • w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa;
  • w celu mobilności długoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa;
  • w celu połączenia się z rodziną – w sytuacji, gdy cudzoziemiec, którego wniosek dotyczy, przebywa poza granicami Polski;
  • dla członka rodziny obywatela RP, obywatela państwa członkowskiego UE lub obywatela Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia – w sytuacji, gdy cudzoziemiec, którego wniosek dotyczy, przebywa poza granicami Polski;
  • cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z obywatelem RP, obywatelem państwa członkowskiego UE lub obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia – w sytuacji, gdy cudzoziemiec którego wniosek dotyczy przebywa poza terytorium RP

– wnioski w związku z powyższymi okolicznościami nadal należy składać w wersji papierowej (na odpowiednim formularzu) do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy uznaje się za złożony w przypadku, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

  • wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz z załącznikami do tego wniosku został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym;
  • cudzoziemiec otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru.

W toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wojewoda wzywa cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania w celu:

  • przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,
  • złożenia odcisków linii papilarnych;
  • złożenia wzoru podpisu.

Jeżeli termin na złożenie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie wojewoda wydaje cudzoziemcowi zaświadczenie potwierdzające złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Pobyt cudzoziemca na terytorium Polski uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna.

Do wniosku należy dołączyć

  • fotografie w odpowiednim formacie,
  • odwzorowanie cyfrowe wszystkich stron ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przewidzianych przepisami szczególnych przypadkach,
  • dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i jego uzasadnienia w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej, np. akt zawarcia związku małżeńskiego w przypadku ubiegania się o zezwolenie na pobyt czasowy z uwagi na pozostawanie w związku małżeńskim w obywatelem polskim,
  • potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej – koszt opłaty jest zależny od celu pobytu, np. dla pobytu czasowego z uwagi na pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelem polskim wynosi 340 zł.

Kompletna lista dokumentów, jakie należy przedstawić w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy różni się w poszczególnych województwach oraz jest uzależniona od celu pobytu w Polsce.

Warto wiedzieć

Małżonek obywatela polskiego, który uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy związku z zawarciem związku małżeńskiego, nie potrzebuje zezwolenia na pracę w Polsce.

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 z późn. zm.)

Aktualizacja: Urząd ds. Cudzoziemców

Uwaga! Wszystkie treści i materiały zamieszczane na portalu powroty.gov.pl, opracowywane przez grupę redakcyjną, mają charakter informacyjny. Redakcja portalu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były rzetelne i wiarygodne. Nie stanowią one wiążącej interpretacji przepisów prawnych.

Udostępnij: