Numer PESEL to symbol numeryczny, jednoznacznie identyfikujący osobę fizyczną. Numer zawiera datę urodzenia, numer porządkowy, oznaczenie płci i liczbę kontrolną. Osobie, której dane są gromadzone w rejestrze PESEL nadaje się numer identyfikacyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności — numer ten w skrócie nazywamy numerem PESEL.

Nadanie numeru PESEL dla dziecka urodzonego i mieszkającego za granicą, które ma polskie obywatelstwo (np. z krwi) następuje wyłącznie na wniosek o wydanie dokumentu tożsamości. Oznacza to, że żeby uzyskać PESEL musimy zawnioskować o wydanie pierwszego polskiego dokumentu tożsamości.  Za granicą dokumentem potwierdzającym tożsamość i obywatelstwo polskie jest przede wszystkim paszport. Paszport uprawnia do przekraczania granicy i pobytu za granicą oraz poświadcza obywatelstwo polskie, a także tożsamość osoby w nim wskazanej w zakresie danych, jakie ten dokument zawiera.

Wraz ze złożeniem wniosku o paszport podejmowana zostaje procedura nadania numeru PESEL.

Procedura ubiegania się o PESEL

Krok 1  – Transkrypcja (rejestracja) zagranicznego aktu urodzenia w polskim rejestrze ksiąg stanu cywilnego.

Transkrypcji można dokonać w dowolnym urzędzie stanu cywilnego w Polsce lub za granicą – w polskim konsulacie.

Wniosek o transkrypcję zagranicznego aktu urodzenia może złożyć:

• osoba, której akt dotyczy,
• rodzice małoletniego dziecka (przepisy ustawy nie wymagają obecności obojga rodziców, przy składaniu wniosku o transkrypcję aktu urodzenia; tym samym wniosek może złożyć jeden rodzic),
• osoba, która wykaże interes prawny w transkrypcji aktu urodzenia innej osoby,
• pełnomocnik (pełnomocnik dołącza do kompletu dokumentów oryginał lub urzędowo, potwierdzony odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo musi wskazywać kto, kogo, do jakiej czynności upoważnia, a ponadto musi być zaopatrzone w datę i podpis mocodawcy).

Po transkrypcji otrzymujemy polski akt urodzenia, na podstawie którego możemy ubiegać się o wydanie polskiego dokumentu tożsamości, np. paszportu.