Przeprowadzka Przeprowadzka

Powrót

Ile samochodów można przywieźć z Kanady w ramach tzw. mienia przesiedlenia?

Ile samochodów mogę przywieźć do Polski z Kanady w ramach tzw. mienia przesiedlenia?

Stosownie do postanowień art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, z zastrzeżeniem art. 4–11, zwolnione z należności celnych przywozowych jest mienie osobiste przywożone przez osoby fizyczne, przenoszące swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego na obszar celny Wspólnoty.

Ponadto, art. 4 tego rozporządzenia stanowi, iż zwolnienie zostaje ograniczone do mienia osobistego, które:

a) za wyjątkiem szczególnie uzasadnionych okoliczności, pozostawało w posiadaniu oraz, w przypadku towarów nie przeznaczonych do konsumpcji, było używane przez osobę zainteresowaną w jej poprzednim miejscu zamieszkania przez co najmniej sześć miesięcy przed datą, w której osoba zainteresowana przestała na stałe zamieszkiwać w państwie trzecim, które opuściła;

b) jest przeznaczone do użytku w takim samym celu w nowym miejscu zamieszkania.

Zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 lit. c tego rozporządzenia „mienie osobiste” oznacza każde mienie przeznaczone na własny użytek osób zainteresowanych lub do zaspokojenia potrzeb ich gospodarstw domowych. Mienie osobiste tworzą w szczególności:

  • majątek ruchomy gospodarstwa domowego,
  • rowery i motocykle, prywatne pojazdy mechaniczne i przyczepy do nich, przyczepy campingowe, łodzie wycieczkowe i prywatne samoloty.

Dobytek gospodarstwa domowego właściwy dla zwykłych potrzeb rodziny, zwierzęta domowe i zwierzęta wierzchowe, jak również przenośne instrumenty i sprzęt potrzebny do wykonywania przez osobę zainteresowaną rzemiosła lub zawodu, również stanowią „mienie osobiste”. Mienie osobiste nie może mieć takiego charakteru bądź ilości, która wskazywałaby, że jest przywożone w celach handlowych.

Przy interpretacji pojęcia „w celach handlowych” należy mieć na uwadze, iż na gruncie ww. przepisów pozbawione tego charakteru są towary, których ilość i rodzaj wskazuje na przeznaczenie na użytek własny lub na użytek rodziny osób je przywożących.

Przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych nie stanowią o ograniczeniach ilości towarów przywożonych w ramach mienia osobistego osoby przesiedlającej się, które mogą być przedmiotem zwolnienia z należności celnych przywozowych. Brak jest również innych aktów prawnych, które regulowałyby te kwestię. Przepisy prawa celnego nie określają więc wprost ilości pojazdów samochodowych, które mogą być przedmiotem zwolnienia z należności celnych przywozowych w ramach tzw. „mienia przesiedlenia”. Jednakże, jak wyżej podkreślono, z definicji mienia osobistego wynika, iż mienie osobiste nie może mieć takiego charakteru bądź ilości, która wskazywałaby, że jest przywożone w celach handlowych.

Ponadto, w chwili dokonywania zgłoszenia celnego pojazdów do procedury dopuszczenia do obrotu ze zwolnieniem z należności celnych przywozowych, osoba przesiedlająca się musi wykazać się używaniem ich przez okres co najmniej sześć miesięcy poprzedzających zmianę jej miejsca zamieszkania oraz udowodnić, iż pojazdy te będą jej służyły do tego samego celu w nowym miejscu zamieszkania.

Jak wynika bowiem z postanowień art. 126 ww. rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych w przypadku, gdy rozporządzenie to określa, że zwolnienie stosuje się po spełnieniu pewnych warunków, osoba zainteresowana przedstawia właściwym organom dowody, iż takie warunki zostały spełnione.

Ciężar dowodu spoczywa więc na osobie przesiedlającej się, zaś do organu celnego należy ocena, czy przedłożone przez osobę zainteresowaną dowody potwierdzają spełnienie przesłanek  do zastosowania zwolnienia z należności celnych przywozowych.

W odniesieniu do pojazdu samochodowego dowodem jest w omawianym przypadku dowód rejestracyjny wystawiony na nazwisko osoby zmieniającej swoje miejsce zamieszkania co najmniej sześć miesięcy przed przesiedleniem się. Z zasady, osoba zainteresowana powinna bowiem przedłożyć organowi celnemu dowód potwierdzający przez właściwe organy państwa trzeciego, że pojazd, o zwolnienie z należności celnych przywozowych którego wnosi, był dopuszczony do ruchu w tym państwie.
Należy jednak podkreślić, iż w sprawie ewentualnego zwolnienia towarów z należności celnych przywozowych każdorazowo podejmuje organ celny, któremu towar zostaje przedstawiony celem objęcia go procedurą dopuszczenia do obrotu, uwzględniając stan faktyczny i prawny dotyczący konkretnej sprawy oraz załączone w sprawie dokumenty.